Dwór w Bielawie jest najcenniejszym zabytkiem miasta i wpisany jest do rejestru zabytków architektury. Wzniesiony został przez ówczesnego feudalnego właściciela Dolnej Bielawy i Ostroszowic, Joachima von Netz, w 1598 roku jako dwór obronny, w czasie panowania na Śląsku austriackich Habsburgów.
Po 137 latach dzierżenia władzy nad świecką częścią Bielawy Ernst Heinrichi Joachim Ernstbracia von Netz na Bielawie, zgodnie z prawem przekazali dobra majątkowe położone w Nowej, Środkowej i Dolnej Bielawie pani Barbarze Sandreczky zdomu Gellhorn, w której imieniu występuje poślubiony jej kurator, szlachetnie urodzony Adam Boguslav von Sandreczky z Ostroszowic.
Dziedzictwo przechodziło przez kolejne lata na następców.
W roku 1737 pożar strawił stary hrabiowski zamek, który dwa lata później został odbudowany, zachowując dużo elementów budowli poprzedniej.
W 1886 roku dziedzictwo przeszło w ręce siostrzeńca hrabiego Hansa von Sandreczky, Ernsta Juliusa Adolfa Erdmann von Seidlitz.
1 września 1930 roku miasto, za 150 tys. marek, wykupiło od Adolfa von Seidlitz zamek wraz z zabudowaniami i gruntami.
Po wojnie utworzono tu Szkołę Przysposobienia Zawodowego, po 1956r. Szkołę Specjalną. Po 1990r. utworzono tu Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy z Odziałem Przedszkolnym, szkołą Podstawową nr 2, Gimnazjum nr 4 i Zasadniczą Szkołą Zawodową nr 1. Wszyscy uczniowie byli zakwaterowani na terenie placówki.
Budynek zlokalizowany w Bielawie przy ul. Wolności 92.
Obiekt wchodzi w skład zabytkowego zespołu zabudowań renesansowego zamku.
• Powierzchnia użytkowa 4123,1m²
• Powierzchnia zabudowy 1.960m²
• Kubatura ogółem 22.320 m3
Budynek położony jest na terenie płaskim.
Budynek dwu kondygnacyjny częściowo podpiwniczony, wykonany jest z cegły.
Dach drewniany o konstrukcji płatwiowo-kleszczowej, pokryty dachówką karpiówką w koronkę, a częściowo papą. Wyposażony w instalację elektryczną, wodną, kanalizacyjną.
